عکسای عروسکی خیلی قشنگی واستون گذاشتم

برید تو ادامه مطلب

 

ادامه نوشته

دیوان شهریار

دیوان شهریار

نام شعر:ای نظامی بچه

 

شهریار شاعر پر اوازه پارسی گوی اذری بود

 

 

اخر از دست تو شه را سر ره میگیرم              پیرهن چاک زنان دامن شه می گیرم

تیر آهی به کمان دارم اخر روزی                     انتقام دل از آن چشم سیه میگیرم

ای که داری به کله دگمه شیر و خورشید        من چو شیر از سرخورشیدکلهمیگیرم  

ای نظامی بچه گر داد دل من ندهی              میروم دامن (سر دار سپه )میگیرم

تا تو مشق هدف آموزی و تیر اندازی              سینه پیش ارم و ان تیر نگه میگیرم

گر دهد دست که در زلف توپیچم چون باد        داد بخت سیه و حال تبه میگیرم

شهریار از سرت ای مه نتواند واشد               هاله ام هاله که پیرامن مه میگیرم 

 

 

 

ماه رمضان رسیده و امیدوارمدر این ماه زیبا با عبادت کردن خداوند چیزی از گرسنگی نفهمی . . .
و هنگامی که سر سفره ی افطار مینشینی بگی:
خداوندا از این که هنگامی که من گرسنه ام لغمه ای سر سفره ام میگزاری ممنونم

در این ماه پر برکت   چه دعایی کنمت بهتر ازاین   که سر سفره افطارت اسم خداوند را جانگذاری
ماه پر از وجود خداوند را به شما عزیزان تبریک میگویم

می دونستین؟؟؟؟؟

میدونستین؟

بعضی از ادم ها مثل عکس هستن.....

هر چی بزرگ تر میشن بیکیفیت تر میشن....

 

 

 

ولی.....

تابستان شده و میخواهم شب هایم را صرف شمردن ستاره ها کنم تا بگم اندازوسعت و تعداد ستاره ها دوستت دارم.......

ولی هر بار میترسم  این کار رو بکنم چون ...

می ترسم این همه بشمرم ولی ....

دوست داشتنم اندازه ی ان چه لایقت است نباشد....

میترسم

تا ان موقع از یادت رفته باشم و تو هم رفته باشی

ستاره ی قشنگ چشمک زن اسمان من تو هستی.

من هرشب تو را میبینم. ولی این تو هستی که مشغول چشمک زدن به ستاره های دیگه هستی

 

 

دیوان شهریار

براتون بخشی درست کردم به نام دیوان شهریار

امیدوارم از این بخش وب خوشتون بیاد.

  دیوان شهریار:

                         کودک و خزان

 

مادری بود و دختر و پسری          پسرک از می  محبت مست

دختر از غصه پدر مسلول             پدرش تازه رفته بود از دست

یک شب اهسته با کنایه طبیب      گفت با مادر این نخواهد رست

ماه دیگر که از سموم خزان            برگها را بود به خاک نشست

صبری ای باغبان که برگ امید         خواهد از شاخه حیات گسست

پسر این حال را مگر دریافت            بنگر اینجا چه مایه رقت هست

صبح فردا دو دست کوچک طفل        برگ ها را به شاخه می بست

مثل

دوستان ببخشید میدونم خیلی وقته اپ نیستم ولی خوب دیگه ه ه ه ه ه ه

 

دوستی را از   اهن ربا یاد بگیر   ان با جفتش حاضر هست به هر جا برود.

دوستی ارزشش بیشتر از این حرف هاست