رویای کوچک

دیوان شهریار

نام شعر:ای نظامی بچه

شهریار شاعر پر اوازه پارسی گوی اذری بود

اخر از دست تو شه را سر ره میگیرم              پیرهن چاک زنان دامن شه می گیرم

تیر آهی به کمان دارم اخر روزی                     انتقام دل از آن چشم سیه میگیرم

ای که داری به کله دگمه شیر و خورشید        من چو شیر از سرخورشیدکلهمیگیرم  

ای نظامی بچه گر داد دل من ندهی              میروم دامن (سر دار سپه )میگیرم

تا تو مشق هدف آموزی و تیر اندازی              سینه پیش ارم و ان تیر نگه میگیرم

گر دهد دست که در زلف توپیچم چون باد        داد بخت سیه و حال تبه میگیرم

شهریار از سرت ای مه نتواند واشد               هاله ام هاله که پیرامن مه میگیرم